من به شماکه با اطمینان در راهپیمائی ها شرکت می کنید غبطه می خورم. به شما که اطمینان دارید کار درستی انجام می دهید،اطمینان دارید که تاثیر گذارید،نمی ترسید و چیزی برای از دست دادن و نگران بودن ندارید،شما که فکر می کنید راه حل را پیدا کرده اید،شما که می دانید و مطمئن هستید، به شما غبطه می خورم. و به شما که اصلا فکر نمی کنید،فقط هیجان زده و خشمگین هستید و به اشتیاق یکدیگر می روید، ماجراجو هستید و دنبال ساده ترین راه حل می روید و بهترین جواب را اولین جواب می دانید، به شما که از خودتان سوال نمی کنید،خودتان را بخاطر اشتباهاتتان سرزنش نمی کنید،به خودتان پاسخ نمی دهید، پشیمان نمی شوید یا فرصت پشیمان شدن ندارید،می روید بی گدار به آب می زنید،پر از شور و هیجان هستید و فرصت یک لحظه ایستادن و فکر کردن را هم به خودتان نمی دهید، به شما نه تنها غبطه می خورم بلکه به سرخوشی و سبکبالی تان حسودی ام می شود. برایتان دعا می کنم که فرصت یک لحظه پشیمانی را نیابید. پیروز باشید.
